Peygamberlerin Soy Ağacı ve Geliş Sıraları: Hz. Âdem’den Hz. Muhammed’e (s.a.v.) Nübüvvet Tarihi

Peygamberler tarihi, insanlık tarihinin yalnızca bir inanç başlığı değildir; aynı zamanda tevhid inancının nesiller boyunca nasıl taşındığını gösteren büyük bir hakikat zinciridir. İslam’a göre Allah c.c., insanlığı başıboş bırakmamış; her kavme, her döneme ve her büyük kırılma anına uygun rehberler göndermiştir. Bu rehberler, vahyin taşıyıcısı olan peygamberlerdir.

Peygamberlerin geliş sıraları ve aralarındaki soy bağları, Müslümanlar için yalnızca tarihî bir merak konusu değildir. Bu mesele; Kur’an’da anlatılan kıssaların daha doğru anlaşılmasını, ümmetler arasındaki ilişkiyi kavramayı ve son peygamber Hz. Muhammed (s.a.v.)’in nübüvvet zincirindeki yerini daha berrak şekilde görmeyi sağlar.

İslam akaidinde esas olan, peygamberlerin tamamına iman etmektir. Kur’an-ı Kerim’de müminlerin vasfı anlatılırken onların, Allah c.c.’ın peygamberleri arasında iman bakımından ayırım yapmadıkları bildirilir. Bunun anlamı şudur: Bir peygambere inanıp diğerini reddetmek, İslam’ın peygamber tasavvuruna aykırıdır. Ancak bu eşit iman tavrı, peygamberlerin tarihsel sırasını ve nesep bağlantılarını öğrenmeye engel değildir. Aksine bu bilgi, vahyin tarih içindeki akışını anlamaya yardım eder.

Bu yazıda peygamberlerin soy ağacını ana hatlarıyla ele alacak, bilinen geliş sıralarını açıklayacak, özellikle Hz. İbrahim (a.s.) sonrasındaki büyük nübüvvet kollarını inceleyecek ve Hz. Muhammed (s.a.v.)’e uzanan nesep çizgisini değerlendireceğiz. Burada önemli bir noktayı baştan belirtmek gerekir: Bütün peygamberlerin kesin kronolojik sırasını ayrıntılı şekilde tespit etmek mümkün değildir. Kur’an bazı peygamberlerin kıssalarını verir; bazıları hakkında ise sınırlı bilgi sunar. Bu yüzden tarih sıralaması yapılırken Kur’an, sahih sünnet ve klasik İslam kaynaklarında yer alan ortak kabul esas alınır; tartışmalı alanlarda ise ihtiyatlı dil kullanmak gerekir.

Peygamberlere İman Neden Önemlidir?

İslam’ın iman esaslarından biri peygamberlere imandır. Allah c.c., insanlara vahyi doğrudan topluca değil; seçtiği elçiler aracılığıyla bildirmiştir. Böylece din yalnızca teorik bir bildiri olarak kalmamış, yaşayan örnekler üzerinden insanlığa sunulmuştur. Peygamberler sadece “haber getiren” kimseler değildir; aynı zamanda vahyin ahlakını, ibadetini, sabrını ve mücadelesini hayatlarında temsil eden önderlerdir.

Hanefi-Maturidi çizgide peygamberlik müessesesi aklen de mümkündür, şer’an da sabittir. İnsan aklı iyi ile kötünün bazı yönlerini kavrayabilse de, ibadetlerin şekli, ahiret hayatının tafsilatı, helal-haram sınırları ve ilahî muradın ayrıntıları vahiy olmadan tam olarak bilinemez. Bu sebeple nübüvvet, insanlık için rahmettir.

Kur’an-ı Kerim’de şöyle buyrulur:

“Biz senden önce de ancak kendilerine vahyettiğimiz birtakım erkekleri peygamber olarak gönderdik.”
(Nahl, 16/43)

Başka bir ayette ise şöyle buyrulur:

“Andolsun ki biz her ümmete, Allah’a kulluk edin ve tâğuttan sakının diye bir peygamber gönderdik.”
(Nahl, 16/36)

Bu ayetler gösterir ki peygamberlik belli bir kavme mahsus değil, insanlık tarihine yayılmış ilahî bir hidayet düzenidir.

Kur’an’da Kaç Peygamberin Adı Geçer?

Kur’an-ı Kerim’de ismi açıkça geçen peygamber sayısı yirmi beştir. Bunlar sırasıyla şöyledir:

Hz. Âdem, Hz. İdris, Hz. Nuh, Hz. Hud, Hz. Salih, Hz. İbrahim, Hz. Lut, Hz. İsmail, Hz. İshak, Hz. Yakub, Hz. Yusuf, Hz. Eyyub, Hz. Şuayb, Hz. Musa, Hz. Harun, Hz. Zülkifl, Hz. Davud, Hz. Süleyman, Hz. İlyas, Hz. Elyesa, Hz. Yunus, Hz. Zekeriyya, Hz. Yahya, Hz. İsa ve Hz. Muhammed (s.a.v.).

Ancak hadislerde bildirildiği üzere peygamberlerin sayısı bundan çok daha fazladır. Kur’an’da bütün peygamberlerin adı tek tek zikredilmemiştir. Nitekim Allah c.c. şöyle buyurur:

“Andolsun, senden önce de peygamberler gönderdik. Onlardan sana kıssalarını anlattıklarımız da var, anlatmadıklarımız da var.”
(Mümin, 40/78)

Demek ki elimizdeki liste, bütün peygamberlerin tam listesi değil; Kur’an’da adı geçenlerin listesidir. Bu da soy ağacı ve kronoloji çalışmalarında dikkatli olmayı gerektirir.

Peygamberlerin Geliş Sırası Neden Kesin Değildir?

Bugün halk arasında sıkça dolaşan “peygamberlerin tam sıralı listesi”, çoğu zaman farklı kaynakların birleşiminden oluşur. Bazı isimlerin tarihleri daha belirgindir; özellikle Hz. Musa (a.s.), Hz. Davud (a.s.), Hz. Süleyman (a.s.), Hz. Zekeriyya (a.s.), Hz. Yahya (a.s.), Hz. İsa (a.s.) ve Hz. Muhammed (s.a.v.) gibi isimlerde tarihî çerçeve daha nettir. Ancak ilk dönem peygamberlerinde ve bazı ara dönem peygamberlerinde kesin tarih vermek zordur.

Bu yüzden en sağlıklı yöntem şudur:
Peygamberlerin geliş sırasını, “kesin kronoloji” iddiasıyla değil, “İslamî kaynaklarda genel kabul gören tarihî akış” şeklinde ele almak gerekir. Böylece hem bilgi korunur hem de aşırı iddiadan kaçınılır.

Ana Hatlarıyla Peygamberlerin Geliş Sıraları

Genel kabul gören sıraya göre peygamberler tarihi şu ana çizgi üzerinden okunabilir:

1. Hz. Âdem (a.s.)
2. Hz. İdris (a.s.)
3. Hz. Nuh (a.s.)
4. Hz. Hud (a.s.)
5. Hz. Salih (a.s.)
6. Hz. İbrahim (a.s.)
7. Hz. Lut (a.s.)
8. Hz. İsmail (a.s.)
9. Hz. İshak (a.s.)
10. Hz. Yakub (a.s.)
11. Hz. Yusuf (a.s.)
12. Hz. Eyyub (a.s.)
13. Hz. Şuayb (a.s.)
14. Hz. Musa (a.s.)
15. Hz. Harun (a.s.)
16. Hz. Zülkifl (a.s.)
17. Hz. Davud (a.s.)
18. Hz. Süleyman (a.s.)
19. Hz. İlyas (a.s.)
20. Hz. Elyesa (a.s.)
21. Hz. Yunus (a.s.)
22. Hz. Zekeriyya (a.s.)
23. Hz. Yahya (a.s.)
24. Hz. İsa (a.s.)
25. Hz. Muhammed (s.a.v.)

Burada bazı peygamberlerin birbirine yakın dönemlerde yaşadığını, bazılarının ise aynı aile veya kavim içinde art arda geldiğini unutmamak gerekir. Özellikle Hz. İbrahim (a.s.) sonrasında nübüvvet tarihi iki ana kol üzerinden ilerler: Hz. İsmail (a.s.) kolu ve Hz. İshak (a.s.) kolu.

Peygamberlerin Soy Ağacının Başlangıcı: Hz. Âdem (a.s.)

İslam’a göre ilk insan ve ilk peygamber Hz. Âdem (a.s.)’dir. İnsanlık ondan başlamış, ilk vahiy ve ilk ilahî emirler de onunla insan hayatına girmiştir. Bu sebeple peygamberlerin soy ağacı da temelde Hz. Âdem (a.s.) ile başlar.

Hz. Âdem (a.s.)’den sonra insan nesli çoğalmış, zaman içinde şirk, sapma ve ahlaki bozulmalar ortaya çıkmış; bunun üzerine farklı dönemlerde farklı peygamberler gönderilmiştir. İlk dönem peygamberlerinin nesep ayrıntıları bugünkü tarih kitaplarındaki kadar sistematik değildir. Ancak İslamî rivayetlerde Hz. İdris (a.s.)’in ilk dönemlerde gönderildiği, ardından büyük tufan öncesi ve sonrası çizgide Hz. Nuh (a.s.)’in merkezi bir yere sahip olduğu kabul edilir.

Hz. Nuh (a.s.): İkinci Başlangıç

Hz. Nuh (a.s.), peygamberler tarihinde çok özel bir yere sahiptir. Çünkü tufan hadisesi sebebiyle onun nesli, insanlığın sonraki büyük yayılımında merkez kabul edilmiştir. Bu yüzden bazı âlimler Hz. Nuh (a.s.)’i, insanlık tarihinde “ikinci baba” olarak da anarlar.

Kur’an’da Nuh (a.s.)’in uzun tebliğ mücadelesi anlatılır. Kavmi inkârda ısrar etmiş, sonunda tufanla helak edilmiş, iman edenler ise gemiyle kurtulmuştur. Bu noktadan sonra soy çizgileri yeni bir tarihî safhaya ulaşır.

Hz. Nuh (a.s.) sonrasında gelen kavim peygamberleri arasında Hz. Hud (a.s.) ve Hz. Salih (a.s.) öne çıkar. Hz. Hud (a.s.), Âd kavmine; Hz. Salih (a.s.) ise Semud kavmine gönderilmiştir. Bu dönem, insanlığın farklı coğrafyalara yayıldığı ve tevhid çağrısının çeşitli topluluklara ulaştırıldığı dönemdir.

Dönüm Noktası: Hz. İbrahim (a.s.)

Peygamberlerin soy ağacı söz konusu olduğunda en kritik isimlerin başında Hz. İbrahim (a.s.) gelir. Çünkü sonraki birçok peygamber onun soyundan gelmiştir. Bu sebeple Hz. İbrahim (a.s.) için “ebü’l-enbiyâ”, yani “peygamberler babası” ifadesi kullanılır.

Kur’an’da Hz. İbrahim (a.s.) yalnızca bir kavme gönderilmiş bir peygamber olarak değil, tevhidin büyük imamı, put kırıcı mücahit, teslimiyet örneği ve hanif dinin sembolü olarak anlatılır. Onun neslinden iki büyük nübüvvet kolu doğmuştur:

• Hz. İsmail (a.s.) kolu
• Hz. İshak (a.s.) kolu

İşte peygamberlerin soy ağacını anlamanın en sağlam yolu, bu iki ana damarı doğru kavramaktır.

Hz. İsmail (a.s.) Kolu ve Hz. Muhammed (s.a.v.)’e Ulaşan Hat

Hz. İsmail (a.s.), Hz. İbrahim (a.s.)’in oğludur. İslam tarihinde Mekke ile, Kâbe ile ve Arap yarımadasındaki tevhid geleneğiyle yakından ilişkilidir. Kâbe’nin inşasında Hz. İbrahim (a.s.) ile birlikte yer almış, böylece İslam tarihinin en merkezi mekânlarından biri olan Beytullah ile doğrudan irtibat kurmuştur.

Hz. Muhammed (s.a.v.)’in nesebi, İslamî kabulde Hz. İsmail (a.s.)’e dayanır. Bu yönüyle son peygamberin gelişi, Hz. İbrahim (a.s.)’in duası ve Hz. İsmail (a.s.) kolundaki nübüvvet beklentisiyle de bağlantılı görülür. Kur’an’da Hz. İbrahim (a.s.) ve Hz. İsmail (a.s.)’in duası şöyle nakledilir:

“Rabbimiz! Onlara kendi içlerinden, onlara senin ayetlerini okuyacak, kitabı ve hikmeti öğretecek, onları arındıracak bir peygamber gönder.”
(Bakara, 2/129)

Müfessirler bu duanın nihai tecellisinin Hz. Muhammed (s.a.v.) ile gerçekleştiğini ifade etmişlerdir.

Hz. Muhammed (s.a.v.)’in meşhur nesep zinciri ana hatlarıyla şöyledir:
Muhammed bin Abdullah bin Abdülmuttalib bin Haşim bin Abdümenaf bin Kusay bin Kilab … ve yukarı doğru Adnan üzerinden Hz. İsmail (a.s.)’e ulaşır. Adnan ile Hz. İsmail (a.s.) arasındaki tüm isimlerin ayrıntılı ve kesin şekilde sabit olmadığı kabul edildiğinden, İslam âlimleri bu noktada ihtiyatlı davranmışlardır. Ancak genel kabul, Hz. Muhammed (s.a.v.)’in Hz. İsmail (a.s.) neslinden geldiği yönündedir.

Hz. İshak (a.s.) Kolu ve İsrailoğulları Peygamberleri

Hz. İbrahim (a.s.)’in ikinci büyük nübüvvet kolu Hz. İshak (a.s.) üzerinden devam eder. Hz. İshak (a.s.)’ın oğlu Hz. Yakub (a.s.)’dır. Hz. Yakub (a.s.) aynı zamanda “İsrail” adıyla anıldığı için, onun soyundan gelen topluluk “Benî İsrail” yani İsrailoğulları olarak bilinir.

Bu koldan çok sayıda peygamber gelmiştir. Özellikle şu isimler bu ana soydadır:

• Hz. Yakub (a.s.)
• Hz. Yusuf (a.s.)
• Hz. Musa (a.s.)
• Hz. Harun (a.s.)
• Hz. Davud (a.s.)
• Hz. Süleyman (a.s.)
• Hz. Zekeriyya (a.s.)
• Hz. Yahya (a.s.)
• Hz. İsa (a.s.)

Bu kol, peygamberler tarihinin en yoğun bölümünü oluşturur. Kur’an kıssalarının önemli kısmı da bu çizgide geçer. Özellikle Mısır dönemi, Firavun hadisesi, Tevrat’ın verilişi, Beytülmakdis çevresi, İsrailoğulları’nın itaatsizlikleri ve onlara tekrar tekrar peygamber gönderilmesi bu hat üzerinde cereyan etmiştir.

Hz. Yakub (a.s.) ve On İki Kabile

Hz. Yakub (a.s.)’ın on iki oğlu olduğu bilinir. İsrailoğulları’nın kabile yapısı da buradan doğmuştur. Hz. Yusuf (a.s.) bu oğullardan biridir ve kıssası Kur’an’da en bütünlüklü biçimde anlatılan peygamberlerden biridir. Hz. Yusuf (a.s.) kıssası bir yandan ahlak, iffet ve sabrı öğretirken; öte yandan Hz. İbrahim (a.s.) soyunun tarihî hareketliliğini de gösterir.

Hz. Yakub (a.s.) ile birlikte peygamberler soy ağacı artık daha görünür bir aile çizgisine dönüşür. Sonraki yüzyıllarda Hz. Musa (a.s.) ve Hz. Harun (a.s.) gibi peygamberler de yine bu büyük neslin içinde ortaya çıkar.

Hz. Musa (a.s.) ve Sonrası

Hz. Musa (a.s.), Kur’an’da en çok adı geçen peygamberdir. Onun nübüvveti, Firavun’a karşı tevhid mücadelesi, İsrailoğulları’nın kurtuluşu ve ilahî kitabın tebliği ile insanlık tarihinde çok büyük bir dönüm noktasıdır. Kardeşi Hz. Harun (a.s.) da ona destekçi ve peygamber olarak verilmiştir.

Hz. Musa (a.s.) sonrasında İsrailoğulları tarihinde peygamberler silsilesi devam eder. Hz. Davud (a.s.) ve Hz. Süleyman (a.s.) hem peygamber hem yönetici olarak dikkat çeker. Daha sonra gelen dönemlerde Hz. İlyas (a.s.), Hz. Elyesa (a.s.), Hz. Zekeriyya (a.s.), Hz. Yahya (a.s.) ve nihayet Hz. İsa (a.s.) bu büyük hattın son halkaları arasında yer alır.

Hz. İsa (a.s.) ve Son Peygamberden Önceki Halka

Hz. İsa (a.s.), İsrailoğulları içinde gönderilmiş büyük peygamberlerden biridir. O, Allah c.c.’ın izniyle mucizeler göstermiş, insanları yeniden tevhid çizgisine çağırmış ve kendisinden sonra gelecek bir elçiyi de haber vermiştir. Kur’an’da bu haber şöyle zikredilir:

“Meryem oğlu İsa da şöyle demişti: Ey İsrailoğulları! Ben size Allah’ın elçisiyim; benden önce gelen Tevrat’ı doğrulayıcı ve benden sonra gelecek Ahmed adlı bir peygamberi müjdeleyici olarak geldim.”
(Saf, 61/6)

İslam âlimleri bu ayette müjdelenen “Ahmed”in Hz. Muhammed (s.a.v.) olduğunu belirtmişlerdir. Böylece Hz. İsa (a.s.) ile Hz. Muhammed (s.a.v.) arasında yalnız tarihî değil, aynı zamanda tebliğ bakımından da güçlü bir bağ bulunduğu anlaşılır.

Son Halka: Hz. Muhammed (s.a.v.)

Hz. Muhammed (s.a.v.), peygamberlik zincirinin son halkasıdır. Onunla nübüvvet tamamlanmış, tebliğ evrensel boyuta ulaşmış ve artık yeni bir peygamber gelmeyeceği kesinleşmiştir. Kur’an-ı Kerim’de şöyle buyrulur:

“Muhammed, sizin erkeklerinizden hiçbirinin babası değildir. Fakat o, Allah’ın Resulü ve peygamberlerin sonuncusudur.”
(Ahzab, 33/40)

Bu ayet, Hz. Muhammed (s.a.v.)’in “hatemü’n-nebiyyin” olduğunu açıkça bildirmektedir. Hanefi-Maturidi akaidde de Hz. Muhammed (s.a.v.)’in son peygamber olduğu kesin iman esaslarındandır. Ondan sonra peygamberlik iddiasında bulunan herkes yalancıdır.

Hz. Muhammed (s.a.v.)’in nübüvveti yalnız Araplara değil, bütün insanlığa yöneliktir. Bu yönüyle önceki peygamberlerin yerel veya kavmî tebliğ çizgisi, onunla birlikte evrensel bir hitaba dönüşmüştür.

Peygamberlerin Soy Ağacını Bilmek Ne Kazandırır?

Peygamberlerin soy ağacını ve geliş sıralarını öğrenmek birkaç açıdan önemlidir.

Birincisi, Kur’an kıssaları daha doğru yerli yerine oturur. Hangi peygamberin kimden sonra geldiğini, hangi kavme gönderildiğini ve hangi aile hattına bağlı olduğunu bilmek, ayetlerin bağlamını güçlendirir.

İkincisi, tevhid mücadelesinin tek bir hakikat çizgisi olduğu görülür. Peygamberler farklı dönemlerde yaşamış olsalar da çağrıları aynıdır: Allah c.c.’a kulluk etmek ve şirki terk etmek.

Üçüncüsü, Hz. Muhammed (s.a.v.)’in gelişi tarih dışı ve kopuk bir hadise gibi görünmez. Onun nübüvveti, Hz. Âdem (a.s.) ile başlayan ve Hz. İbrahim (a.s.) üzerinden büyük bir tarihî omurga kazanan zincirin son, en mükemmel ve en kapsamlı halkasıdır.

Dördüncüsü, Müslüman kişi dinler tarihine karışık, dağınık ve efsanevî bir gözle değil; vahiy merkezli bir bakışla yaklaşmayı öğrenir.

Özet Soy Ağacı Şeması

Ana hatlarıyla peygamberler soy çizgisi şöyle özetlenebilir:

Hz. Âdem (a.s.)
→ ilk dönem nesiller
→ Hz. Nuh (a.s.)
→ sonraki kavim peygamberleri
→ Hz. İbrahim (a.s.)

Hz. İbrahim (a.s.)’den sonra iki büyük kol:

1. Hz. İsmail (a.s.) kolu
   → Adnanî Araplar
   → Kureyş
   → Hz. Muhammed (s.a.v.)
2. Hz. İshak (a.s.) kolu
   → Hz. Yakub (a.s.)
   → İsrailoğulları
   → Hz. Yusuf (a.s.), Hz. Musa (a.s.), Hz. Harun (a.s.), Hz. Davud (a.s.), Hz. Süleyman (a.s.), Hz. Zekeriyya (a.s.), Hz. Yahya (a.s.), Hz. İsa (a.s.)

Bu şema, konunun omurgasını anlamak için yeterlidir. Daha ayrıntılı listeler yapılabilir; ancak tartışmalı alanlarda kesin konuşmamak en doğru yoldur.

Peygamberlerin soy ağacı ve geliş sıraları, İslam’ın nübüvvet anlayışını kavramak için son derece kıymetlidir. İlk insan ve ilk peygamber Hz. Âdem (a.s.) ile başlayan vahiy tarihi, Hz. Nuh (a.s.) ile yeni bir safhaya ulaşmış, Hz. İbrahim (a.s.) ile büyük bir soy ve tebliğ merkezi kazanmış, sonunda Hz. Muhammed (s.a.v.) ile kemale ermiştir.

Mümin için asıl mesele, peygamberlerin tarihî sırasını kuru bir bilgi olarak ezberlemek değil; onların ortak mesajını doğru anlamaktır. O mesaj tektir: Allah c.c. birdir, kulluk yalnız O’na yapılır, ahiret haktır ve peygamberler insanlığın hidayet rehberleridir.

Bu yüzden peygamberler tarihi, geçmişte kalmış bir masal zinciri değil; bugün de imanımızı inşa eden diri bir hakikat dersidir.

Kaynaklar

• Kur’an-ı Kerim
• Nahl Suresi, 16/36 ve 16/43
• Bakara Suresi, 2/129
• Mümin Suresi, 40/78
• Saf Suresi, 61/6
• Ahzab Suresi, 33/40
• İmam Mâtürîdî, Kitabü’t-Tevhid
• Ebu’l-Berekat en-Nesefi, Akaid şerhleri
• İbn Kesir, Kasasü’l-Enbiyâ
• Taberî, Tarih ve tefsir rivayetleri

Sıkça Sorulan Sorular

Peygamberlerin sayısı kaçtır?

Kur’an’da adı açıkça geçen peygamber sayısı yirmi beştir. Ancak hadislerde bildirildiğine göre peygamberlerin toplam sayısı bundan çok daha fazladır. Kur’an, hepsinin adını tek tek bildirmemiştir.

İlk peygamber kimdir?

İslam’a göre ilk peygamber Hz. Âdem (a.s.)’dir. O aynı zamanda ilk insandır.

Son peygamber kimdir?

Son peygamber Hz. Muhammed (s.a.v.)’dir. Ondan sonra peygamber gelmeyecektir.

Bütün peygamberler Hz. İbrahim (a.s.) soyundan mı gelir?

Hayır. Hz. Âdem (a.s.), Hz. Nuh (a.s.), Hz. Hud (a.s.) ve Hz. Salih (a.s.) gibi peygamberler Hz. İbrahim (a.s.)’den öncedir. Ancak sonraki birçok peygamber onun soyundan gelmiştir.

Hz. Muhammed (s.a.v.) hangi peygamberin soyundandır?

Genel İslamî kabule göre Hz. Muhammed (s.a.v.), Hz. İsmail (a.s.) neslindendir. Hz. İsmail (a.s.) ise Hz. İbrahim (a.s.)’in oğludur.

Hz. İsa (a.s.) ile Hz. Muhammed (s.a.v.) arasında nasıl bir ilişki vardır?

Hz. İsa (a.s.), kendisinden sonra gelecek son peygamberi müjdelemiştir. İslam’a göre bu müjde Hz. Muhammed (s.a.v.)’e işaret eder.

Peygamberlerin sıralaması kesin midir?

Bütün peygamberlerin ayrıntılı kronolojisi kesin değildir. Bazı sıralamalar genel kabul görse de, özellikle ilk dönemler ve bazı ara halkalarda ihtiyatlı olmak gerekir.

Kur’an’da adı geçmeyen peygamberler var mıdır?

Evet. Kur’an, bazı peygamberlerin kıssalarını anlatmış, bazılarından ise hiç söz etmemiştir. Bu nedenle Kur’an’daki liste tüm peygamberleri kapsamaz.

Peygamber Efendimiz (s.a.v.) – Veda Haccı

Nuh Aleyhisselâm – Sabır Peygamberi ve Büyük Tufanın Elçisi

Amentü Duası Nedir? Anlamı, Arapçası ve İslam Akaidindeki Yeri

Namazdan Sonra Okunan “Allahümme Ente’s-Selâm” Duası: Hükmü ve Fazileti

Ayetel Kürsî – Okunuşu Türkçe Meali ve Faziletleri